artık sözcüklere inanmıyorum sözcükler yanıltıyor
beni
ağzım kafamdan ırak neye yakın ağzım
ninni gibi böyle dinle
herkes uyuyor
ben de uyuyorum de
ışığı kapa da ben seni uyutayım
kalemi yoksa birisine mi verdin çok güzel kalemdi o
kapuska'nın içinden bunni'nin saçı çıktı
gerede'de karlar altından çiğdemler çıkar esentepe'de
gabuzzi huzurevine gitmiyor
ve çemberlitaş'ta bir bonmarşe var
bir odaya iki kişi yatırdıkları için
ve huzur bulamadığı için
hadi yavrum yat artık yeter
yalnız bırakmam sonra sokağa
kuşlar bile uyuyor bak




yazıcak bişey yoktu, bunu yazdım
tezer özlü...
uyku diye bi resmim vardı.
uyuyo
rum.
günaydın